Lewków

Dwór czy też raczej pałac w Lewkowie należy do pierwszej serii rezydencji klasycystycznych w Wielkopolsce zawierających wszystkie już elementy nowego stylu: prosty dach w miejsce dawnego barokowego dachu łamanego, portyk kolumnowy zwieńczony trójkątnym frontonem, jednolitą bryłę korpusu bez ryzalitów czy alkierzy. Wzorem były Sierniki Katarzyny z Raczyńskich Radolińskiej, które znalazły naśladownictwo wśród wielu rezydencji wznoszonych w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XVIII stulecia, między innymi w Objezierzu, później niefortunnie przebudowanym, Pakostawiu, Racocie, z drobnymi zmianami w Gębicach gostyńskich i korpusie głównym pałacu w Śmietowie, a także w Lewkowie.

Początki Wojnowa

Wojnowo pojawia się w dokumentach co najmniej od 1325 roku. Do końca XV wieku własność Nałęczów. W XVI stuleciu mieli tu swe części Paproccy, Wojnowscy i Popowscy, w XVIII wieku Trzcińscy, Broniewscy i Gostkowscy. W 1797 roku Wojnowo znalazło się w rękach Kołaczkowskich, rodziców generała Klemensa Kołaczkowskiego. Ojciec generała zbyt wiele inwestował i w konsekwencji katastrofy finansowej w 1827 roku zbył Wojnowo na licytacji Stanisławowi Powelskiemu. W posiadaniu Powelskich pozostawało do około 1881 roku. Potem przejściowo właścicielem majątku był Alfons Kolski, a następnie, od około 1893 do 1901 roku Izabella Tyszkiewiczowa. W 1906 roku Wojnowo kupił Tadeusz Twardowski, ordynat kobylnicki. W rękach Twardowskich pozostawało do drugiej wojny światowej.

Zielona Góra

Pałac neobarokowy, nawiązujący do tak zwanego kostiumu francuskiego, piętrowy, nakryty dachem mansardowym, z trójkondygnacyjną, kwadratową wieżą w narożniku, wzniesiony w drugiej połowie XIX wieku dla zniemczonej gałęzi Raczyńskich, ordynatów na Obrzycku, nieco przebudowany w latach 1900-1910.

Zielona Góra była niegdyś nadleśnictwem w dobrach Raczyńskich. W 1793 roku należała do Filipa Raczyńskiego, zięcia Kazimierza Raczyńskiego z Rogalina. Potem przeszła wraz z Obrzyckiem na linię Raczyńskich z Obrzycka.

W 1939 roku właścicielem Zielonej Góry był Niemiec hr. Zygmunt Emeryk Raczyński, czwarty ordynat na Obrzycku. Folwark i leśnictwo Zielona Góra w 1926 roku liczyły 2135 hektarów.

Wojnowo

Renesansowy dwór-willa z 1836 roku w ?guście włoskim”, wybudowany – jak informuje napis ?Mon repos” na jednej z elewacji – jako miejsce odpoczynku, a nie główna rezydencja poznańskiego kupca win Stanisława Powelskiego, dyrektora spółki Bazar Poznański. Parterowy z kondygnacją mezzaninową i piętrowymi ryzalitami na osi zwieńczonymi trójkątnymi frontonami. Ryzality nakryte dachami dwuspadowymi, części boczne dachami płaskimi. We frontonie herb Twardowskich Ogończyk. Dwór w Wojnowie rozpoczyna długi szereg rezydencji wielkopolskich nawiązujących do renesansowej koncepcji willi otwartej na otoczenie, złączonej funkcjonalnie z parkiem i naturą. W 1939 roku właścicielem Wojnowa był Stefan Twardowski. Majątek w 1926 roku liczył 969 hektarów i miał gorzelnię.

Uścikowo

Ładny i efektowny dwór z 1913 roku, o zróżnicowanej bryle, piętrowy, nakryty dachami wielopołaciowymi. W elewacji frontowej – w jej środkowej części – pozorny ryzalit zwieńczony naczółkiem i poprzedzony portykiem kolumnowym wejścia niosącym balkon. Na narożniku dwukondygnacyjna wieżyczka nakryta neo-barokowym hełmem, a po przeciwnej stronie oryginalny ryzalit boczny, którego dolną część tworzą trzy kolumny podtrzymujące górną kondygnację. Mimo tak dużego zróżnicowania bryły dwór w Uścikowie jest realizacją harmonijną i świadczącą o dużych umiejętnościach architekta. W 1356 roku występuje Piotr z Uścikowa czy raczej w zlatynizowanej formie de Usczikowo. W 1380 roku wraz ze swoim synem Janem ze Świątkowa i inną okoliczną szlachtą świadkował on przy nadaniu Świnarzewa klasztorowi w Łeknie. W 1398 roku występuje podsędek Piotrasza z Uścikowa. W XVIII wieku własność Gozimirskich, w tym, w 1783 roku, Walentego i Onufrego Gozimirskich. Potem w rękach Brezów, a następnie rodziny dArnese. W 1882 roku Wincenty dArnese sprzedał Uścikowo Niemcom. W okresie międzywojennym własność rodziny Wienecke.

W 1939 roku Uścikowo było własnością Niemca Paula Wieneckego. Majątek w 1926 roku liczył 601 hektarów.

art budynki srebrna gora laszczyn jarogniewice owinska poczatki zabiczyna g 2 art budynki g 2 karmin obudno gultowy kakolewo konin g 3 art budynki g 3 mikoszki popowo ignacewo rojeczyn wielowies mosciejewo g 4 art budynki g 4 historia jarocina jarocin nierzychowo wlasciciele pakoslawia pakoslaw g 5 art budynki g 5 polazejewo zbietka wilkowo polskie szyplow swadzim g 6 art budynki g 6 chechel obra starkowiec wolsztyn komorowo historia miasta g 7 art budynki g 7 zakrzew siedmiorogow okolica siedmiorogowa otorowo miejscowosc ossowskich g 8 art budynki g 8 dzieje zajaczkowa karczewo jablonna wlasciciele majatku pareczewo g 9 art budynki g 9 racot plan budowli redgoszcz poczatki rokosowa wloszakowice g 10 art budynki g 10 zbaszyn wyskoc pepowo chociszewice napachanie lusowko g 11 art budynki g 11 grotkowo klonowiec wazne dzieje poczatki lewkowa budowa palacu g 12 art budynki g 12 lewkow poczatki wojnowa zielona gora wojnowo uscikowo g 13 art budynki g 13 trzcinica wielkosc majatku trzebiny szczury wlasciciele dworu g 14 art budynki g 14 pomarzanowice jankowscy helenowo gutow wlasnosc kosciana g 15 art budynki g 15 bonikowo boczkow czarnotki ciolkowscy ciolkowo g 16 art budynki g 16 trebaczow stary sielec wyglad dworu wielen polnocny historia wielenia g 17 art budynki g 17 kowalew kaczkowo grocholin wyglad palacu piotrkowice g 18 art budynki g 18 poznan piotrowo nowy wlasciciel rozbudowa dworu wroniawy zelice g 19 art budynki g 19 slawin wierzbiczany swieciechowa studzieniec architektura dworow g 20 art budynki g 20 sokolowice rusko rozpetek niszczenie rezydencji wrzesnia opieszyn domy szkieletowe pod klucz wizualizacja danych na mapie wdmuchiwanie celulozy szkiełkowanie aluminium wzorcowanie siłomierza ceny transferowe dokumentacja cięcie wodą waterjet ogrodzenia panelowe cieszyn wzorcowanie dynamometru chłodnictwo pomorskie